
Çocukken, İzmir'de...Hıdrellez günü çalı, çırpı, kağıt toplar; boyumuzdan büyük ateşler yakardık biz akşam vakti...Üzerinden atlardık, şimdi kaygıların, hataların yani boyumuzdan büyük aşkların bile üzerinden atladığımız gibi...Cesur olurduk, büyürdük, şimdi artık korktukça büyüdüğümüz gibi...Bu sefer İstanbul'dayım, kalbimde yanan ateşin üzerinden atlamaya çalışırken şimdi, yapabileceğim en iyi şey, güzel dilekler tutmak yüreğimde, bu bahar ve yaza dair...Hepimiz için...hadi tutun dileklerinizi, bu tomurcukla bir yeşersin hepsi...hadi!

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder