Aslında...

Yaşım büyüdükçe aslında korkularımın büyüdüğünü…
İnsanın gönlünü açtıkça, düş kırıklıklarını süpürdüğünü…
Sevdikçe aslında her zaman sevilmediğini…
Ellerinin bazen çok yalnız kaldığını
Ve bazen bu dünyaya çok çok yalnız baktığını
Bir sözcükle alt üst olduğunu


Zamanın geçici
Anların ise kalıcı olduğunu
Bir şehri sevmenin
Bu şehirde seni sevmekten geçtiğini
İçini acıtanın sadece kendin olduğunu
Kalbinde açık kalan pencerenin
Üşüten rüzgarlarda çarpıp durduğunu

Çok fena öğrendim, çok…


Nostaljik Kedi, 2008. (İstanbul’da)…